Het stond destijds in alle kranten.
Mannen vonden in het noordpoolgebied een geel metaal.
Goud.
Een hevige koorts verspreidde zich razendsnel...
...en duizenden snelden naar het noorden om hun geluk te beproeven.
Deze mannen hadden honden nodig.
Grote honden met sterke spieren om hun sleden te trekken.
Goedemorgen, Buck.
Buck was huishond noch asielhond.
Kom maar, jongen.
Zijn baasje was de rechter van Santa Clara County.
Kijk een beetje uit.
In dit rijk was Buck de koning.
Verdorie, stom beest.
Dat is de hond van rechter Miller.
Feliciteer de rechter namens mij.
Zal ik doen.
Kom, Buck. -Nieuws uit Klondike.
Duizenden goudzoekers komen samen in Dawson City.
Nieuws uit Klondike.
Alsjeblieft, vriend.
Buck, stop.
Ga weg. -Buck.
Hou op. -Kom hier.
Dame, roep uw hond terug.
Ga weg.
Kom hier. Buck, hou op.
VEEL GELD VOOR HONDEN
Buck.
Nee. Het spijt me enorm.
Sorry. -Die hond is een lastpak.
Hij is gewoon verwend.
Buck bedoelt het goed.
Meestal.
Abigail, de kok heeft je nodig.
Buck.
Maak de meisjes wakker.
Pak het vlees.
Ik ga op de uitkijk staan.
Naar buiten, jij.
Nee.
We hebben dit besproken.
Vandaag moet je je heel erg goed gedragen.
Edelachtbare.
Dat ruikt heel erg lekker.
Gefeliciteerd.
Iedereen hierheen.
Molly, je ziet er beeldig uit.
Goed. Niet bewegen.
Buck.
Blijf jij hier maar zitten...
...en denk na over wat je hebt aangericht.
Nee, niet nu, Buck.
Het was niet voor het eerst dat Buck op de veranda moest blijven.
Kom dan, Buck. Kom dan.
Hij luisterde minder goed naar zijn baasje...
Hé, Buck. Ik heb iets voor je.
...dan naar z'n eigen instinct.
Kom dan.
Kom het maar halen.
Brave hond.
Ga het maar halen.
Brave hond.
Hij heet Buck.
Hij zal een leuk bedragje opbrengen.
Wacht.
Ik heb wat hulp nodig met deze kist.
Wat zit hierin?
Hond.
Hoeveel?
Eentje maar.
Opgesloten in die kist...
...kon hij niet eten, drinken of slapen.
Buck wist niet waar hij was...
...waar hij geweest was...
...of waar hij naartoe ging.
Rustig maar, jongen.
Je hoeft alleen maar...
...te gaan zitten.
We zijn niet meer in het zuiden.
Vooruit.
Kijk ernaar.
Kijk ernaar, jongen.
Vanaf nu geldt de wet van het land.
De wet van de knuppel...
...en snijtand.
Niemand staat boven die wet.
Wat gaat het worden, hondje?
Goed zo.
Goed.
Je leert snel.
Buck had geen schijn van kans tegen een man met een knuppel.
Dat wist hij.
Hij was verslagen.
Maar niet geknakt.
Kom hier.
Skagway, Alaska.
De poort naar de Yukon.
De grens van het grote niets.
Bijna iedereen die naar goud zocht, kwam hier eerst doorheen.
Kom maar mee.
Goed zo.
Haal hier je rendierstoofpot.
Buck was heel ver van huis.
Laten jullie God in de steek voor een begeerte naar goud?
Let maar niet op hen. Deze kant op.
Lopen.
Goed zo. Kom maar.
Kom op nou, makker.
Het is maar sneeuw, Buck.
Buck, kom.
Kom hier.
Goed.
Dat was dat. Het huis is nu van haar?
Ja, meneer. En de hele inboedel.
Dat is mooi.
Ze verdient het.
Iedereen instappen.
Er is niet veel gevonden afgelopen jaar.
Er keren meer mensen met lege zakken terug dan vol met goud.
Ik ben niet op zoek naar goud.
Kijk uit.
De laatste boot naar Dawson vertrekt nu.
Als je hem mist, wordt het sleetje rijden tot de lente.
Die is van mij.
Bedankt.
Buck.
Ik heb je.
Heet hij Buck?
Kom, we gaan.
Bedankt, Buck.
Je bent snel.
Deze kant op.
Goedemorgen.
Perrault, dat is lang geleden.
Goed je te zien.
Hoe is het met je?
Goed.
De telegraaf heeft de postbezorging nog niet overbodig gemaakt?
Nog niet.
Ik heb twee honden nodig.
Wil je vast gaan?
Wacht niet op mij.
Wat heb je nu weer gedaan?
Dit is Buck.
We hebben er twee nodig.
Hoezo? Hij is groot.
Te groot.
Hij gaat het niet redden.
Wat weet jij er nou van?
Oké, dit is je team.
Buck, dit is Spitz.
Hij is je nieuwe baas.
Blijf uit z'n buurt.
Dat is Dolly.
Pike.
Jo.
Billie.
Dub.
Dave.
En Sol-leks.
Dit is jouw plek.
Welkom bij het team.
We hebben een nieuwe route, dus opletten allemaal.
Jij ook, Dave. We zijn hier.
Over een afstand van 800 kilometer bezorgen we post. Helemaal tot aan hier.
Dawson.
Ze begrijpen je niet.
Buck, doe wat Spitz doet. Oké?
Hij leidt, jij volgt.
Team, klaar?
Onthoud, dit is niet zomaar de post...
...dit zijn levens.
Kom op. Vooruit.
Spitz. Gee.
Weet je, Buck. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje.
Het zijn honden. Dat snappen ze niet.
Jawel hoor.
Zeker wel.
Buck, we zitten nu allemaal aan elkaar vast.
We vallen samen...
...maar staan ook weer samen op.
Kom, we doen het nog eens.
Rustig.
Goed zo, Spitz.
Je hond is kapot.
Nee, hij is gewoon niet gewend aan de sneeuw.
Hier in de buitenlucht...
...voelde Buck een kou die hij niet eerder had meegemaakt.
Eruit.
Honden slapen buiten.
Opgegroeid in de mensenwereld...
...had Buck geleerd naar hun stem te luisteren.
Vannacht...
...begon hij naar z'n eigen stem te luisteren.
Kom, Buck.
We moeten op pad.
Erlangs.
Post.
Bedankt, Perrault.
Post. -Bedankt.
Veel beter.
Wat ben je zwaar.
Spitz. Gee.
Dat is een goede bocht.
Zie je, hij leert snel.
Het sledehondenwerk...
...schonk Buck vertrouwen en plezier.
Nu hoorde hij bij een roedel.
Gee.
Goed zo.
Je bent nu een echte sledehond, Buck.
Wacht.
Buck, blijf.
Nee, Françoise.
Françoise.
Gaat het?
Buck.
Red hem.
Buck.
Huilen om een hond.
Nee.
Nee, ik huilde niet.
Je huilde wel.
Nee.
Niet waar.
In al die jaren dat hij post bezorgt...
...is Perrault nog nooit op tijd geweest.
Niet één keer.
Maar elke dag rijdt hij alsof het wel gaat lukken.
Hij gelooft erin.
Maar ik heb hem nog nooit ergens meer in zien geloven dan in jou.
En ik nu ook.
Een roedel kan maar één leider hebben.
Spitz had er genoeg van.
Spitz.
Dat is niks voor hem.
Ik heb de hele ochtend gezocht, maar ik kan hem nergens vinden.
Het is alsof hij verdwenen is.
We moeten gaan. Dan maar zonder hem.
We mogen geen tijd verliezen.
Sol-leks.
Buck, naar je plek.
Sol-leks heeft vijf jaar meer ervaring dan jij. Ga naar je plek.
Je trekt goed, maar dat maakt je nog geen goede leider. Oké?
Hij gaat geen kant op.
Moet jij opletten.
Buck...
...naar achteren.
Sol-leks, kom.
Kom mee.
Hier.
Kom hier.
Wat heeft die hond toch?
Ze weten vast iets wat jij niet weet.
Ik weet alles.
Hé, waar is hij naartoe?
Zoveel tijd maken we nooit meer goed. Ze sluiten het kantoor.
We komen wel op tijd.
Voor deze ene keer.
Prima.
Jij je zin.
Zo erg is het niet.
Ik ben m'n leidhond kwijt.
Met wat geluk kost dit ons maar twee dagen.
Maar we hebben nooit geluk.
Je kunt je beter...
...vasthouden.
Oké, Buck.
Vooruit.
Rennen, Buck. Rennen.
Ja, Buck.
Rennen.
Haw.
Buck, haw.
Naar links.
Links.
Naar links.
Ga naar links.
Ben je gek of zo?
Sneller, Buck. Niet stoppen.
POSTKANTOOR
Perrault?
Zo gaat ie goed.
Nu niet verslappen.
Ja, zo ja.
Aan de kant.
Opzij.
Rennen.
Zag je dat?
We hebben het gehaald.
Het is ons gelukt.
Tupper.
Post voor Kelly.
McCarthy hier. -Is er iets voor Elizabeth Snow?
Laverne?
Shaw. -Ik heb er drie.
Laverne.
Doyle? Kennedy? -Dat ben ik.
Lynch?
Zie je, Buck?
We hebben geen post bij ons.
We hebben levens bij ons.
We hebben hoop bij ons.
We hebben liefde bij ons.
We vertrekken morgenochtend. Kom, we gaan rusten.
O'Neil? Walsh?
Gallagher?
Liefste Sarah.
Mijn ziel lijkt uit me te zijn verdwenen.
Elke dag begint met de herinnering aan onze geliefde zoon.
Tims naderende geboortedag herinnert me aan alles wat verloren is gegaan.
De huiselijke warmte.
De avonturen waar onze zoon van droomde.
Ik wou dat ik had kunnen uitdrukken hoe ik me voelde...
...voordat de stilte ondraaglijk werd.
En ik vertrok.
Ik ben op zoek naar een plek.
Op zoek naar...
...vrede.
Maar ik vrees dat ik die nooit zal vinden.
Want zoals ik nu ben...
...is er voor mij wellicht geen plek op deze wereld.
Nog niet weggaan. -Vooruit.
Buck. Wat doe je?
Kan deze nog mee voor je vertrekt?
Je bent te laat.
Het is mijn zoons geboortedag. Ik moet dit naar mijn vrouw sturen.
Je had eerder moeten komen.
Het duurde even voor ik de juiste woorden had.
Als jij leert lezen, hebben we Perrault niet meer nodig.
Je hebt geluk.
Buck is de baas.
Nog meer?
Hé, Buck.
Ik herinner me jou.
Dank je wel.
Bedankt dat je stopte. -Nu gaan we echt. Klaar, Buck?
Kom op.
Goed zo, Buck.
Dat is het.
Recht vooruit.
3900 kilometer in 80 dagen?
Buck zal tot het najaar slapen.
Perrault. Voor jou. Hij ziet er officieel uit.
Wat schrijft het zuiden?
Perrault?
Bezorgroute opgeheven
Verkoop honden Keer terug naar Quebec
Het is al goed.
Het is goed.
Het ligt niet aan jullie.
Jullie hebben het goed gedaan.
Sorry, Buck.
Mijn slee en ik zijn nu overbodig.
In de zomer zal de telegraaf hier zijn.
Een nieuwe manier van post versturen.
Dit is nu jouw team.
Je hebt nog steeds een machtige reis voor de boeg.
De grond zakte weer onder hem weg.
Buck was weer een baasje kwijt.
Nu moest hij zelf de leider zijn.
Tot er een nieuw baasje kwam opdagen.
Ik had het toch beloofd? Hier zijn we dan.
Je had me goud beloofd.
Waar is dat? In de honden?
Laad de slee op.
We gaan onze claim opeisen.
We gaan.
En...
...vooruit.
Zijn ze doodop?
Nee, ze zijn gewoon lui.
Buck?
Charles, overtuig dat beest.
Niet met de knuppel.
Charles.
Doe dat ding weg of ik verzet geen stap meer.
Charles.
Ken je me nog?
Ja, ik weet het.
Uw glijders zijn bevroren.
U helpt uw honden enorm als u met de boom de glijders losmaakt.
Boom?
Wat doet hij?
Denk om de grammofoon.
Waar gaat u heen, meneer?
Dat gaat je niks aan.
Heeft u die kaart in Skagway gekocht?
Nee. -Weer hetzelfde sprookje.
Verlaten hut?
Rivier vol goud?
Jullie vertrekken te laat. De helft van het pad is via de rivier.
Dan is de andere helft geschikt om te reizen.
Het ijs zal breken als uw reisgenoten en de honden erop staan.
Waarom wacht u niet tot na de dooi?
Bespaar uw honden en reisgenoten de ellende.
Zodat een ouwe goudzoeker het goud krijgt? -Dat ben ik niet.
Nee, bedankt. Ik heb een fortuin voor hen betaald. Zij gaan mijn slee trekken.
Het zijn goede honden.
Ze zullen uw slee trekken.
Tot ze er dood bij neervallen.
Dank u.
We gaan.
Vooruit, we gaan.
En...
Vooruit.
Luie mormels.
Ik weet niet wat ik van die honden moet denken.
Had een ander team gekocht. -Laten we ze te eten geven.
We hadden op het pad moeten blijven.
Hou hem tegen.
Ze hebben wat aanmoediging nodig.
Voor het eerst wist Buck meer dan zijn baasjes.
Maar de zweep...
...liet hem geen andere keuze.
Verdomme...
En nu...
...gaan we oversteken.
Lopen.
Ik zeg dat je moet gaan.
Hal, dat kan hij niet.
Lopen.
Waag het niet.
Het ijs kan elk ogenblik breken.
Dwaas. Die hond probeert jou in leven te houden.
Waarom wil je ons zo graag tegenhouden? Jij weet waar het goud is, nietwaar?
Blijf met je vieze poten van m'n honden af.
Hij zei dat we niet moeten oversteken.
Weet je het zeker? Laten we de honden achterlaten.
Ik weet wat ik doe.
Vooruit.
Niet doen.
Doe het ze niet aan.
Wat moet ik nou met jou?
Ze zijn er niet.
Ze zijn weg.
Je hebt twee dagen aaneen geslapen.
In mijn bed.
Ik kom weer terug.
Blijf. Ga.
Doe wat je wilt.
Whiskey.
Ik wil de fles.
Ze zijn allemaal verdwenen. Mijn honden gingen ervandoor.
Mijn fortuin is weg.
Jij noemde het een sprookje.
Jij wilde niet dat ik het goud vond.
Rustig, Buck.
Buck.
Rustig. -Jullie hebben het gezien.
Deze man en ik praatten wat en de hond sprong naar m'n keel.
Waarschijnlijk dol.
Laat die hond met rust.
Buck, af.
Zie je?
Laten we hem ter plekke afschieten.
Raak hem niet aan.
Niemand schiet een dier af.
Niet tot we de feiten horen.
Die man gaf me een vuistslag.
Buck, rustig.
Wat hangt daar aan je riem, vriend?
Geen wapens in de zaak.
Alles goed, John Thornton?
Niks aan de hand.
Wat kijk je nou?
Heb je iets te zeggen?
Dat is niet erg aardig.
Waarom deed je dat?
Breng terug.
Wat nu?
Buck, wat doe je?
Breng terug.
Buck, niet doen.
Die is van mij.
Ik heb hem nodig.
Doe me dit niet aan.
Waar is hij?
Wil je...
Ga eraf.
Verdorie, wat ben je groot.
Vandaag was zijn geboortedag.
Van mijn zoon.
Na zijn dood zijn z'n moeder en ik...
We groeiden uit elkaar.
Zij wilde niet meer bij mij zijn...
...en ik wilde bij niemand meer zijn.
Dus kwam ik hierheen.
En ontmoette ik jou.
Verdorie.
Hij moet hier ergens liggen.
Mooi, je bent wakker.
Waar ligt die...
Hebbes.
Ik wil je iets laten zien.
Kom hier.
Dit is een kaart van de Yukon.
Mijn zoon las altijd avonturenverhalen.
Hij was gek op het nieuws uit de Yukon.
Niet vanwege het goud, maar vanwege de bergen.
Hij keek de hele dag naar kaarten en prenten van de bergen.
Hij droomde van wat er aan de andere kant was.
Plekken waar nog niemand geweest was. Onherbergzame plekken.
Laten we gaan, zei ik.
Hij zei: Ja, pap.
We beginnen hier...
Hij pakte een potlood...
...en trok een lijn die van de kaart ging.
En hij zei: Laten we daarheen gaan.
Van de kaart af. Waar niemand ooit geweest is.
Dat zou hij geweldig gevonden hebben.
Een echt avontuur.
Wij kunnen gaan.
Jij en ik.
Om te kijken wat er is.
Wat vind je ervan?
Dit is een kano. Daar gaan we in varen.
Rustig. Ga zitten.
Goed zo. Brave hond.
Wat doe je?
Bedelen?
Je bent mijn huisdier niet.
Kom je?
Stap in.
Kom, Buck. Zing eens iets.
Toch maar niet.
Fijn dat jij het wel leuk vindt.
Dat vind je leuk, hè?
Vanaf hier wordt het dus lopen.
Je voorouders zwierven hier rond.
En die van mij.
Toen we nog wild waren.
Wij komen en gaan, nietwaar?
Maar dit zal hier altijd zijn.
Wat is er?
Ik weet het niet. Welke kant op?
Toe maar. Jij leidt.
Kijk eens wat jij gevonden hebt.
Tjonge...
Kijk eens, Buck.
We zijn nog niet van de kaart af.
Een goudzoeker, denk ik.
Rommel.
Lekker.
Die is van mij. Begrepen?
Afblijven. Van mij.
Een goede dag.
Dat zijn je voorouders.
Wolven.
Prima, Buck...
...maar ik zoek zoiets.
Het sprookje is dus waar.
Dat lijkt er meer op, Buck.
Goed zo.
Wat is er? Waar kijk je naar?
Ga maar kijken.
Toe maar.
Ga dan.
Wel voor het donker terug zijn.
Hier, ver van huis...
...zie ik Buck veranderen.
Iets trekt hem naar het bos.
Naar de jacht.
Prachtig, Buck.
Prachtig.
Bij mij is hij dezelfde hond...
...maar ik zie hem niet meer...
...in de beschaafde wereld.
Is er wel een huis dat groot genoeg voor hem is?
Deze tocht lijkt Buck naar zijn bestemming te loodsen.
Maar waar voert de tocht mij heen?
Deze keer niet.
Het is al lang donker.
Je blijft steeds langer weg.
Ik weet dat er veel te ontdekken is...
...maar de wereld is gevaarlijk.
Je weet nooit wat er komen gaat.
Dat weet je nooit.
Timmy stierf binnen twee dagen aan de koorts.
Verdorie.
Oké, Buck.
Het is een mooie zomer geweest.
Weet je, Buck.
Ik heb eens nagedacht.
Misschien koop ik wel een spoorlijn.
Is dat mijn muts?
Dat is mijn muts.
Geef mijn muts terug.
Geef terug.
Geef mijn muts terug.
Kom op.
Goed zo.
Een timberwolf.
Prachtig.
Dit is hun domein.
De heuvels zijn van hen.
Wil je mee?
Ga maar.
Maar...
...wees voorzichtig.
Hij was verwend...
...en had geleden...
...door toedoen van de mens.
Maar nu had Buck...
...z'n eigen soort gevonden.
Hij is van ver gekomen om zijn thuis te vinden.
Hoe ver ben ik van mijn thuis weggegaan.
Hier, kijk, Buck.
Eten.
Om van te leven.
Meer heeft een mens niet nodig.
Ik moet gaan, Buck.
Naar huis.
Of wat er van over is. De scherven lijmen.
Of een poging doen.
Nee.
Ik vraag je niet om mee te gaan.
Jij hebt hier iets.
Iets belangrijks.
Probeer dat te behouden.
Ik vertrek morgenochtend.
Kom afscheid nemen.
Je bent een goede hond, Buck.
Je bent een goede hond.
Je bent helemaal hiernaartoe gegaan. Je wist iets, hè?
Rustig.
Je wilde alles voor jezelf.
Waar is het?
Waar is het goud?
Het is overal.
Pak maar.
Pak alles maar.
Het zal niks veranderen.
De doden krijg je er niet mee terug.
Deze ken je nog, hè?
Mooi zo.
Zie je hem, jongen?
Zie je hem?
Goed.
Buck.
Je bent teruggekomen.
Wat een avontuur, hè?
Het is al goed, jongen.
Je bent thuis.
Er is een plek in deze bergen...
...waar een nieuwe soort timberwolf rondzwerft.
Slimmer dan mens of wolf...
...vanwege de hond die aan het hoofd van de roedel staat.
Ze leven zorgeloos...
...voeden hun jongen op en gedijen goed.
Volgens sommigen is het een legende.
Dat is niet waar.
Want ik heb hem ooit gekend.
Toen hij als hond onder de mensen was.
En hoewel hij in dit land thuishoort...
...is elke zomer...
...als hij naar de vallei komt...
...een herinnering aan vriendelijke handen...
...en oude baasjes.
Voor hij naar z'n eigen soort ging...
...en z'n eigen baasje werd.
Voor hij...
...de roep hoorde.
Vertaling: Frank Bovelander